ΘΠ11. Επιμόρφωση και Κοινότητες Εκπαιδευτικών για την Παιδαγωγική Αξιοποίηση των ΤΠΕ

Οι ραγδαία μεταβαλλόμενες συνθήκες και ανάγκες που διαμορφώνονται στο πλαίσιο της Κοινωνίας της Γνώσης, με την εξάπλωση της κοινωνικής δικτύωσης, τον τεράστιο όγκο και την ποικιλομορφία της διαθέσιμης ψηφιακής πληροφορίας σε συνδυασμό με την ταχύτατη απαξίωση της γνώσης, επιβάλλουν την αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών. Λόγω του κρίσιμου ρόλου που παίζουν οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ) σε αυτό το νέο κοινωνικό-οικονομικό-πολιτισμικό περιβάλλον, η αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος οφείλει να σχεδιαστεί έχοντας ως οργανικό συστατικό στοιχείο και θεμελιώδη άξονα αναφοράς τις ΤΠΕ. Ένας από τους κύριους περιοριστικούς παράγοντες χρήσης των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική πράξη είναι η ελλιπής εκπαίδευση και κατάρτιση των εκπαιδευτικών, τόσο αναφορικά με την τεχνολογία αυτή καθαυτή όσο, κυρίως, με την παιδαγωγική αξιοποίησή της.

Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και η ανάπτυξη κοινοτήτων εκπαιδευτικών προβάλουν ως καταλύτες, που θα ενδυναμώσουν τον εκπαιδευτικό προκειμένου να ανταποκριθεί στις νέες εκπαιδευτικές ανάγκες και προκλήσεις του 21ου αιώνα και να συγχρονιστεί με τις διαρκώς αυξανόμενες κοινωνικές και επαγγελματικές απαιτήσεις. Η επιμόρφωση αφορά την υποστήριξη του εκπαιδευτικού στο ρόλο του ενεργού και κριτικού δημιουργού/συνδημιουργού καινοτόμων εκπαιδευτικών προσεγγίσεων, μεθόδων και υλικού, αναστοχαζόμενου κριτικά πάνω στην ίδια τη διδακτική πρακτική και την αποτελεσματικότητα της παιδαγωγικής πράξης. Βασικός πυλώνας της επιμόρφωσης εκπαιδευτικών είναι η παιδαγωγική κατάρτιση, η οποία θα τους επιτρέπει να συνδυάζουν σε ένα ενιαίο όλο παιδαγωγικές, ψυχολογικές και επιστημολογικές αρχές στα πλαίσια της διεπιστημονικής προσέγγισης της γνώσης αξιοποιώντας εργαλειακά τις ΤΠΕ. Μια τέτοια προσέγγιση θα καταστήσει τους εκπαιδευτικούς ικανούς να αξιοποιούν την τεχνολογία για να προάγουν ποιοτικά τη μάθηση των μαθητών τους οργανώνοντας μαθησιακά τεχνολογικά περιβάλλοντα που υποστηρίζουν τη διερεύνηση, την ανακάλυψη, τον πειραματισμό, τη σύνθεση, την αξιολόγηση και την μοντελοποίηση στα πλαίσια εκπόνησης αυθεντικών συνεργατικών δραστηριοτήτων που έχουν νόημα για τον μαθητή.  Ένα σύγχρονο επιμορφωτικό μοντέλο θα πρέπει να περιλαμβάνει τα παραπάνω ως συστατικά περιεχόμενα ενώ παράλληλα, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη και την πραγματικότητα του επιμορφούμενου εκπαιδευτικού, ο οποίος είναι ενήλικος, έχει συγκεκριμένα κίνητρα, ανάγκες και στόχους επαγγελματικής εξέλιξης και προοπτικής. 

Η παρούσα θεματική περιοχή στοχεύει στην ανάδειξη της παραπάνω προβληματικής συγκεντρώνοντας ποικίλες κατηγορίες εργασιών όπως (α) Θεωρητικές προσεγγίσεις (πλαίσιο, μοντέλα), (β) Έρευνες (επιμορφωτικά προγράμματα, κοινότητες εκπαιδευτικών), (γ) Καλές επιμορφωτικές πρακτικές (εμπειρίες, εργαλεία).

Back To Top